Beoordeling
305 stemmen
Links
Wat begon als een kleine verzameling standbeelden is over de eeuwen uitgegroeid tot een museumcomplex met een van de belangrijkste kunstverzamelingen ter wereld. Het interieur van de paleizen waarin de kunstwerken tentoon worden gesteld is al even indrukwekkend.

Geschiedenis van de musea

Standbeelden boven de voormalige toegang tot de Vaticaanse Musea
Vaticaanse Musea

Sixtijnse Zaal, Vaticaanse Bibliotheek, Vaticaanse Musea
Sixtijnse Zaal
De Vaticaanse Musea werden gesticht onder het patronaat van twee achttiende-eeuwse pausen: Clemens XIV (1769-1774) en Pius VI (1775-1799) – zij waren een van de eersten die hun verzameling openden voor het publiek met als doel cultuur te promoten bij de gewone bevolking. Het eerste gebouw van de musea, het Pio-Clementino museum, werd naar deze twee pausen genoemd.

De oorsprong van de museumverzamelingen gaat nog veel verder terug. Het begon allemaal in 1480 met de ontdekking van een Romeins standbeeld, de 'Apollo van Belvedere', nog steeds een van de hoogtepunten in de Vaticaanse Musea. In 1503 liet paus Julius II het beeld in de Cortile Ottagono, een achthoekig binnenplein, plaatsen.

Achthoekig plein, Vaticaanse Musea
Cortile Ottagono

Detail van de Sixtijnse Kapel in de Vaticaanse Musea
Sixtijnse Kapel
Naarmate de jaren verstreken voegden steeds meer pausen kunstwerken toe aan de steeds indrukwekkender wordende verzameling die in het Vaticaan tentoongesteld werd. Tegenwoordig bevinden er zich dertien musea in het enorme architecturaal complex dat uit twee Vaticaanse paleizen bestaat. De gebouwen zelf zijn op zich een bezoek waard aangezien al de zalen en hallen overvloedig versierd zijn met marmer, mozaïeken en fresco's.

De musea

Het is een goed idee om niet alles in een keer proberen te bezoeken – het hele traject doorheen alle musea is zeven kilometer lang – maar selecteer een aantal hoogtepunten of musea die je wil zien. En zorg ervoor dat je op het einde nog tijd en energie over hebt voor de Stanze van Rafaël en de Sixtijnse Kapel die zich aan het einde van de routes bevinden.

Om de enorme massa bezoekers in goede banen te leiden heeft het museumcomplex vier routes uitgestippeld, elk aangegeven met een kleur, die variëren in lengte van anderhalf tot meer dan vijf uur. Alle routes eindigen in de Sixtijnse Kapel.

Klassieke oudheid

Een van de sterke punten van de Vaticaanse Musea is de verzameling Romeinse en Griekse kunst, die verspreid is over vier musea. Enkele van de beroemdste beelden, waaronder de Laocoön en de Apollo van Belvedere zijn hier te vinden.
Pio-Clementino museum
Apollo van Belvedere, Vaticaanse Musea
Apollo van Belvedere

Laocoön beeldengroep, Vaticaanse Musea, Rome
Laocoön

Plafond van de Zaal van de Muzen, Vaticaanse Musea, Rome
Plafond van de
Zaal van de Muzen
Het Pio-Clementino Museum vormt de nucleus van de Vaticaanse Musea. Het grootste deel van de verzameling bestaat uit beelden die in en rond Rome werden gevonden.

Onder de vele hoogtepunten bevindt zich de zogenaamde Apoxyomenos (de Schraper), een marmeren kopie uit de eerste eeuw van een beroemd standbeeld oorspronkelijk gemaakt door Lysippos. Het beeld werd in 1849 ontdekt in Trastevere. Het beeldt een atleet uit die het zweet van zijn lichaam schraapt. Het vijgenblad werd pas later toegevoegd (Romeinen en Grieken censureerden hun kunstwerken nooit).

In de Cortile Ottagonale (achthoekig plein), het oudste deel van de Vaticaanse Musea, staan verscheidene meesterwerken. Hier staat onder andere de Apollo van Belvedere, nog een Romeinse kopie van een Grieks origineel gemaakt door Leochares. Het beeld van de god Apollo die zijn armen uitstrekt staat gekend als een voorbeeld van esthetische perfectie.

Nog beroemder is de Laocoön, een beeldengroep die in 1506 werd ondekt op de Esquilijn. De beelden werden rond het jaar 30 v.C. gemaakt door drie beeldhouwers uit Rodos die waarschijnlijk een origineel uit de tweede eeuw v.C. kopiëerden. Het beeldt de Trojaanse priester Laocoön en zijn twee zonen uit terwijl ze gewurgd worden door slangen. Volgens een verhaal van de Romeinse dichter Virgil had Laocoön de Trojanen gewaarschuwd om het houten paard niet binnen de muren van Troje te brengen waardoor de godin Athena twee slangen uitzond om de priester te doden. De beeldengroep wordt geprezen om haar waardige afbeelding van het lijden.

De Sala delle Muse (zaal der muzen) is versierd met fresco's van Apollo en de muzen, een achttiende-eeuws werk van Tommaso Conca. De trekpleister hier is de Torso van Belvedere. Dit beeld werd in Campo de' Fiori gevonden en is gesigneerd door Apollonius van Athene, een Griekse beeldhouwer uit de eerste eeuw v.C. De armen en benen van het beeld ontbreken helaas maar de torso wordt aanzien als een toonbeeld van perfecte mannelijke anatomie. De torso inspireerde Michelangelo voor zijn naakten op het plafond van de Sixtijnse Kapel.

Sala Rotonda, Vaticaanse Musea
Sala Rotonda
De aangrenzende Sala Rotonda (ronde zaal) is ontworpen naar het voorbeeld van het Pantheon. De vloer is bekleed met een schitterende Romeinse mozaïek uit de tweede of derde eeuw n.C. dat een verscheidenheid aan zeemonsters en andere mythologische figuren toont. De vloer werd gevonden in Otricoli, een klein dorp in Umbria. Van dezelfde plaats komt de Otricoli Zeus, een kopie van een buste van de Griekse beeldhouwer Bryaxis uit de vierde eeuw v.C. In het midden van de zaal staat een enorme porfieren schaal - de zogenaamde 'badkuip van Nero' - die werd gevonden in het Gouden Huis van Nero. In nissen rondom staan een aantal beelden; het meest indrukwekkende is het kolossale vergulde bronzen beeld van Hercules, afkomstig uit de tweede eeuw n.C.

Andere interessante zalen in het Pio-Clementino Museum zijn onder andere de Galerij der Beelden, met een sensueel beeld van een Slapende Ariadne dat de inspiratie vormde voor menig neoklassieke kunstenaar. De Zaal van de Dieren bevat een schitterende verzameling beelden en mozaïeken van dieren en het Kabinet van de Maskers is genoemd naar de mozaïeken maskers die in de vloer zijn ingewerkt en afkomstig zijn van de Villa van Hadrianus in Tivoli. De Zaal van het Grieks Kruis bevat de sarcofagen van Helena (de moeder van keizer Constantijn) en haar kleindochter Costanza.
Chiaramonti museum & de nieuwe vleugel
Chiaramonti Museum, Vaticaanse Musea
Chiaramonti Museum
Het Chiaramonti Museum is genoemd naar de stichter Pius VII, wiens geboortenaam Luigi Barnaba Chiaramonti luidde. Het museum bezet een deel van een driehonderd meter lange vleugel die in 1807 naar een ontwerp van Bramante werd gebouwd. Het biedt plaats aan een enorm aantal beelden, waaronder vele bustes die door de Romeinen werden bewaard als een soort portret van voorouders.
In het overige deel van de galerij is de Galleria Lapidaria (het lapidarium) ondergebracht. Hier is onder andere een grote epigrafische verzameling te vinden met meer dan vierduizend inscripties. Helaas is deze afdeling gesloten behalve voor bezoekers met speciale toelating.

Aan het einde van de Chiaramonti galerij ligt de Braccio Nuovo (nieuwe vleugel), met een prachtige vloer van Romeinse mozaïeken. Hier vind je nog meer Romeinse standbeelden, met ondermeer de Augustus van Prima Porta dat de Romeinse keizer Augustus uitbeeldt. Het beeld werd in 1863 opgegraven nabij de villa van Livia Augusta.

De god van de Nijl, Vaticaanse Musea
De Nijl
Een ander hoogtepunt is de kolossale personificatie van de Nijl. Het beeld toont de riviergod al liggend op zijn zijde, leunend op een sfinx. Aan zijn voet ligt een krokodil en de god houdt tarwe in zijn hand, symbool van de vruchtbare grond van de Nijlvallei dat het gevolg was van de regelmatige overstroming van de rivier. Men veronderstelt dat de zestien peuters die over de god kruipen een verwijzing zijn naar de ideale hoogte van zestien el tot waar de Nijl moest rijzen om een vruchtbare bodem te garanderen.
Gregoriaans museum van heidense antiquiteiten
Het Museo Gregoriano Profano (Gregoriaans museum van heidense antiquiteiten) is nog een museum met Romeinse en Griekse beelden. Het museum werd in 1884 opgericht door Gregorius XVI en bevat beelden, sarcofagen, reliëfs en grafmonumenten, waarvan de meeste dateren uit de Keizertijd (eerste en tweede eeuw n.C.). Het beroemdste werk hier is Athena en Marsyas, een kopie van een bronzen origineel uit de vijfde eeuw v.C. door de Griekse beeldhouwer Myron. Er zijn ook mozaïeken van atleten uit de Thermen van Caracalla en fragmenten van het Parthenon te zien.

Gregoriaans Etruskisch museum

Het Museo Gregoriano Etrusco (Gregoriaans Etruskisch museum) werd in 1837 gesticht door paus Gregorius XVI. Het is een van de belangrijkste musea in zijn soort ook al wordt het tegenwoordig overschaduwd door het Nationaal Etruskisch Museum in het Villa Borghese park dat werd gesticht na de eenmaking van Italië.

Het Etruskisch museum van het Vaticaan bezit een bijzonder mooie verzameling vazen die de invloed van Griekse technieken en versieringen tonen op de Etrusken. Een opmerkelijk voorbeeld hiervan is de amfora versierd met de met dobbelstenen spelende figuren van Achilles en Ajax. Een ander hoogtepunt van de verzameling is een aantal objecten die gevonden werden in de graftombe van Regolini-Galassi bij Cerveteri, waaronder een houten troon en een rijtuig uit de zevende eeuw v.C. Het belangrijkste standbeeld is de Mars van Todi, een bronzen beeld uit de vijfde eeuw v.C.

Gregoriaans Egyptisch museum

Mummie in de Vaticaanse Musea
Egyptische mummie
Het Museo Gregoriano Egizio (Gregoriaans Egyptisch museum) is een ander museum dat werd gesticht door paus Gregorius XVI, die een grote belangstelling had voor de Egyptische cultuur. Voorwerpen in de negen zalen van dit museum gaan van stelae en hiërogliefen van rond het jaar 2500 v.C. tot Romeinse kopieën van Egyptische beelden uit de tweede eeuw n.C.

Mis vooral de verzameling mummies en sarcofagen niet uit ongeveer 1000 v.C. die gevonden werden in de necropolis van Deir el-Bahri in Thebes. Een zaal bevat een reconstructie van Canopus uit de Villa van Hadrianus in Tivoli met ondermeer het Schrijn van Serapis en beelden van Egyptische goden.

Vaticaanse pinacotheek

De Pinacoteca Vaticana (Vaticaanse pinacotheek) is een relatief nieuw museum. Het werd aan het einde van de negentiende eeuw gesticht door Pius VI en opende in 1932. De zestien zalen van het museum bevatten schilderijen uit de twaalfde tot negentiende eeuw. De meeste werken hier zijn van Italiaanse meesters maar er zijn ook een aantal buitenlandse kunstenaars vertegenwoordigd. Er is zelfs een hele zaal gewijd aan de Oostenrijkse kunstenaar Wenzel Peter.

Stefaneschi-triptiek, Vaticaanse Musea, Rome
Stefaneschi-triptiek
Onder de oudste hoogtepunten bevindt zich de Stefaneschi-triptiek die Giotto rond het jaar 1300 maakte voor de oude Sint-Pietersbasiliek. Een ander opmerkelijk werk is een vijftiende-eeuws fresco dat de oprichting van de Vaticaanse bibliotheek voorstelt. Het schilderij van Melozzo da Forlì toont de eerste bibliothecarus knielend voor paus Sixtus IV.

Er is ook een zaal gewijd aan Rafaël met tapijten die werden gemaakt door de Vlaamse kunstenaar Pieter van Aelst naar tekeningen van de hand van Rafaël en zijn leerlingen. De tapijten waren bedoeld voor de Sixtijnse kapel waar ze onderaan tegen de muur zouden gehangen worden. De tekeningen zijn nu te zien in het V&A Museum in Londen. Er zijn ook een aantal schilderijen van Rafaël te zien in deze zaal, ondermeer de 'Kroning van de Maagd', een werk dat hij op negentienjarige leeftijd maakte.

Andere hoogtepunten zijn ondermeer de niet voltooide 'Heilige Hiëronymus' van Leonardo da Vinci (1480), de 'Madonna met Kind en Heiligen' van Titiaan (1535), 'Rust tijdens de Vlucht naar Egypte' van Federico Barocci (1573) en de 'Kruisafneming' van Caravaggio (1603).

Religieuze kunst

Museum van moderne religieuze kunst
De verzameling moderne religieuze kunst (Collezione d'Arte Religiosa Moderna) omvat vijfenvijftig zalen. Het werd in 1973 opgericht op vraag van paus Paulus VI en is het grootste dergelijk museum ter wereld. Het bevat werken van vele van de belangrijkste moderne kunstenaars waaronder Dali, Kandinsky, Kokoschka, Le Corbusier, Matisse, Munch, Picasso, Rodin en van Gogh.
Pio Christelijk museum
Het Museo Pio Cristiano (Pio Christelijk museum) bevat een verzameling beelden, sarcofagen en mozaïeken uit de vroege Christelijke periode. Het museum werd in 1854 opgericht door Pius IX. Het beroemdste werk hier is het beeld van de Goede Herder uit de derde eeuw n.C.
Volkenkundig missionair museum
Het Volkenkundig missionair museum, in 1926 gesticht door Pius XI, bezit voorwerpen van religieuze aard afkomstig uit vier geografische gebieden: Azië, Oceanië, Afrika en Amerika. Veel van de 100.000 stukken in de verzameling werden bijeengebracht door missionarissen. Het museum bevond zich oorspronkelijk in het Lateraans Paleis maar het werd in 1973 naar hier overgebracht. Onder de opmerkelijkste voorwerpen bevinden zich ondermeer een beeld van de god Quetzalcóatl uit Mexico, een masker uit Sierra Leone en een houten beeld van de godheid Tu, afkomstig uit Frans-Polynesië.

Aan het Vaticaan gerelateerde musea

Musea van de Vaticaanse bibliotheek
Sixtijnse Zaal, Vaticaanse Musea, Rome
Sixtijnse Zaal,
Vaticaanse bibliotheek
De Vaticaanse bibliotheek (Biblioteca Apostolica Vaticana) werd in 1450 gesticht door paus Nicolaas I en bevatte toen zo'n 340 boeken. Tegenwoordig is het een van 's werelds belangrijkste bibliotheken met meer dan een half miljoen boeken en meer dan 60.000 manuscripten. Enkele van de meest waardevolle stukken worden tentoongesteld in de Salone Sistino (Sixtijnse zaal), een prachtige gewelfde zaal die in 1588 door Domenico Fontana werd gebouwd. De tachtig meter lange en vijftien meter brede zaal is schitterend versierd met kleurrijke muur- en plafondschilderingen.

De bibliotheek herbergt ook een aantal musea, waaronder het Museo Profano (wereldlijke museum) en het Museo Sacro (heilige museum). Deze laatste bevat een aantal oude Christelijke voorwerpen die in Romeinse catacomben werden gevonden evenals middeleeuws glaswerk en voorwerpen vervaardigd uit kostbare materialen zoals ivoor en emaille.
Vaticaans historisch museum
Het Museo Storico (Vaticaans historisch museum) biedt een fascinerende kijk op de lange en vaak turbulente geschiedenis van het Vaticaan. Het museum werd gesticht in 1973 op vraag van paus Paulus VI. Het bevond zich oorspronkelijk in het Vaticaan maar verhuisde in 1991 naar het Lateraans paleis vlakbij de zijingang van de basiliek van Sint-Jan van Lateranen. Het museum bezit een verzameling wapens, harnassen en uniformen van de pauselijke troepen evenals portretten van pausen en de zogenoemde pausmobielen, de voertuigen die gebruikt werden door de pausen.

Er zijn plannen om de verzameling terug naar het Vaticaan te brengen. In de tussentijd kan het museum enkel in groep onder begeleiding bezocht worden.

Andere verzamelingen

Onder de andere verzamelingen van de Vaticaanse Musea bevinden zich onder andere keramiek uit de achttiende en negentiende eeuw en miniatuurmozaïeken die vroeger, vooral in de negentiende eeuw, erg populair waren.

Het Vaticaans museumcomplex

Belvederepaleis, Vaticaanse Musea
Belvederepaleis
Een deel van de aantrekkingskracht van de Vaticaanse Musea ligt aan het feit dat een bezoek de mogelijkheid biedt om het rijkelijk versierde paleiscomplex waarin de musea zijn gehuisvest te bezichtigen. Het complex werd tussen de twaalfde en de negentiende eeuw gebouwd en diende als de voornaamste residentie van vele pausen. Verscheidene zalen, waaronder de Sixtijnse Kapel, worden occasioneel nog steeds gebruikt.

Tegenwoordig is de paus voornamelijk een spiritueel figuur maar voor de eenmaking van Italië stond de paus aan het hoofd van een groot wereldlijk rijk en het Vaticaans complex reflecteerde hun positie als staatshoofd. De pausen huurden de meest gerenommeerde architecten en kunstenaars ter wereld in om hun residenties te versieren, en deze versieringen, vooral dan de muurschilderingen in de privévertrekken van de pausen, zijn op zich al een bezoek waard.

De binnenpleinen en galerieën

Cortile del Belvedere, Vaticaanse Musea
Cortile del Belvedere
De gebouwen die onderdak bieden aan de collecties van de Vaticaanse Musea omvatten twee paleizen. Ten noorden ligt het Belvederepaleis dat aan het einde van de vijftiende eeuw werd gebouwd als Villa Belvedere. Ten zuiden daarvan, aangrenzend aan de Sint-Pietersbasiliek ligt het Apostolisch paleis, dat na de terugkeer van de pausen uit Avignon in 1377 de voornaamste verblijfplaats van de pausen werd. Het huidige paleisgebouw dateert uit het midden van de vijftiende eeuw en verving een ouder paleis uit de vijfde eeuw.

Aan het begin van de zestiende eeuw verbond Bramante de twee paleizen met elkaar door twee lange vleugels te bouwen die een groot binnenplein omsloten, het Cortile del Belvedere. In 1585-1590 splitste een nieuwe vleugel voor de bibliotheek het plein in twee delen. Het zuidelijke deel staat gekend als het Cortile del Belvedere terwijl het meest noordelijke plein het Cortile della Pigna (dennenappelplein) wordt genoemd. De toevoeging van de Braccio Nuovo (nieuwe vleugel) in 1820 resulteerde in nog een derde, kleiner plein in het midden: het Cortile della Biblioteca (bibliothekenplein).
Cortile della Pigna
Cortile della Pigna, Vaticaanse Musea
Cortile della Pigna
Het Cortile della Bibliotheca en het Cortile del Belvedere zijn niet toegankelijk maar haast elke bezoeker aan de Vaticaanse Musea komt vroeg of laat terecht op het mooie Cortile della Pigna. Het plein is genoemd naar de grote bronzen dennenappel die centraal geplaatst is in een grote exedra gebouwd door Pirro Ligorio.

De dennenappel is een fontein uit de oudheid die werd gevonden in de buurt van het Pantheon en waarschijnlijk in een tempel stond die gewijd was aan de godin Isis. Water vloeide uit de schubben. De twee bronzen pauwen die de dennenappel flankeren zijn kopieën van beelden uit de oudheid die in het mausoleum van Hadrianus stonden. De originelen bevinden zich nu in de nieuwe vleugel van de Vaticaanse Musea.

In het midden van het plein staat een moderne bronzen sculptuur dat de titel 'bol in een bol' draagt. Het is een creatie van Arnaldo Pomodoro en werd hier in de jaren 1990 geplaatst.
Galerieën
Herrijzenis van Christus, Tapijtengalerie, Vaticaanse Musea
Herrijzenis van Christus,
Galleria degli Arazzi

Plafondschilderingen in de galerie van de geografische kaarten, Vaticaanse Musea
Plafond van de
galerie van de
geografische kaarten
De twee lange vleugels die het Apostolisch paleis met het Belvederepaleis verbinden zijn elk zo'n driehonderd meter lang. De oostelijke vleugel herbergt het eerder genoemde Chiaramonti museum dat volgestouwd staat met beelden uit de oudheid, en het lapidarium, dat helaas niet toegankelijk is.

De westelijke vleugel biedt onderdak aan drie galerieën. De eerste gezien vanaf het Belvederepaleis is de Galleria dei Candelabri (galerie van de kandelaars), een tachtig meter lange gang met Griekse en Romeinse beelden. Deze gang leidt naar de Galleria degli Arazzi (galerie van de tapijten), met wandtapijten uit de vijfde tot zeventiende eeuw.

De laatste en langste galerie (175m) is de Galleria delle Carte Geografiche (galerie van de kaarten). De muren van deze gang zijn versierd met grote schilderijen van kaarten die tussen 1580 en 1583 werden gemaakt door Antoni Danti. Zijn broer Egnazio Dante, een architect en kosmograaf, voorzag Antoni van de nodige informatie. De kaarten tonen Italiaanse steden, eilanden in de Middellandse Zee en pauselijke territoria. Plafondschilderingen tonen gebeurtenissen die op deze locaties plaatsvonden.

Zalen van het Apostolisch paleis

De renaissancepausen lieten hun paleiselijke residenties rijkelijk versieren door de grootste kunstenaars uit die tijd. Veel van de kamers, waaronder de Borgia appartementen en de Kamers van Rafaël zijn open voor het publiek en liggen op de routes van de Vaticaanse Musea.
Borgia appartementen
De Appartamento Borgia (Borgia appartementen) zijn een reeks kamers die werden omgebouwd tot privévertrekken voor paus Alexander VI, Rodrigo de Borgia. De paus was een mecenas en hij riep de hulp in van Pinturiccio om de vertrekken met prachtige fresco's te verfraaien. Pinturiccio en zijn leerlingen schilderden tussen 1492 en 1495 zes kamers. De fresco's beelden religieuze thema's uit (zoals het martelaarschap van de heiligen en de mysteries van het geloof) naast middeleeuwse thema's (Trivium en Quadrivium). De meeste van de kamers worden nu gebruikt als tentoonstellingsruimte van moderne religieuze kunst.
Kapel van Nicolaas V
Vaak overgeslagen door bezoekers op weg naar de Sixtijnse Kapel maar een bezoek meer dan waard is de intieme Cappella di Niccolo V (kapel van Nicolaas V), verfraaid met prachtige fresco's die tussen 1447 en 1449 door Fra' Angelico werden geschilderd. De fresco's tonen taferelen uit het leven van de heiligen Stefanus en Laurentius.
Kamers van Rafaël
Leo de Grote ontmoet Attila, Stanze van Rafaël, Vaticaanse Musea
Leo de Grote ontmoet Attila
De Stanze di Raffaelo (kamers van Rafaël) werden ingericht voor paus Julius II die zich wilde distantiëren van Alexander VI en aldus weigerde te verblijven in de vertrekken van zijn voorganger. De paus was van plan om een aantal verschillende grote schilders in te huren om zijn eigen vertrekken – die boven de Borgia appartementen lagen – te versieren maar nadat hij het werk zag van de vijfentwintigjarige schilder en architect Raffaelo Santi (Rafaël) besloot hij om het werk aan hem toe te vertrouwen.

Rafaël werkte vanaf 1508 met onderbrekingen aan de versiering van de appartementen maar werd vaak afgeleid door zijn ander werk waaronder de bouw van de Sint-Pietersbasiliek. Rafaël stierf in 1520, voor de fresco's in de pauselijke appartementen voltooid waren maar zijn assistenten maakten het werk af naar zijn ontwerp. De fresco's worden beschouwd als meesterwerken van de renaissance.

Slag bij de Milvische Brug, Kamers van Rafaël, Vaticaanse Musea
Slag bijde Milvische Brug
De eerste kamer is de Sala di Constantino (zaal van Constantijn), die na het overlijden van Rafaël werd geschilderd door zijn assistenten Giulio Romano en Francesco Penni. Het toont scènes uit het leven van de Romeinse keizer Constantijn – die het christendom tot officiële religie verhief – en de triomf van het christendom over heidendom. De 'Slag bij de Milvische brug' toont de strijd tussen Constantijn en Maxentius, waar het numeriek mindere leger van Constantijn het leger van keizer Maxentius versloeg door ze in de rivier te drijven.

De volgende kamer is de Stanza di Eliodoro (kamer van Heliodores), gedeeltelijk geschilderd door Rafaël tussen 1512 en 1514. Het thema van de kamer is de goddelijke interventie die de kerk en heilige beschermt. De kamer is genoemd naar een van de schilderijen, de 'Verdrijving van Heliodorus uit de tempel' dat een verhaal uit de bijbel uitbeeldt. Links staan figuren die paus Julius II, Rafaël en zijn leerling Giulio Romano uitbeelden. Tegen de tijd dat Rafaël 'Leo de Grote ontmoet Attila' had geschilderd was Julius II overleden, en als gevolg daarvan wordt zijn opvolger Leo X twee keer op het fresco afgebeeld: Rafaël had hem initieel geschilderd als een kardinaal die Leo I vergezelde maar later vroeg Leo X aan een van de leerlingen van Rafaël om zichzelf als Leo I te portretteren.

School van Athene, Kamers van Rafaël, Vaticaanse Musea
School van Athene
De Stanza della Segnatura (kamer van de Segnatura) is genoemd naar een speciaal comité dat hier vergaderde. Rafaël begon in 1508 met de beschildering van deze kamer en het is het enige vertrek dat volledig door de meester zelf werd geschilderd. Het onderwerp is de harmonie tussen waarden van de oudheid en het christendom. De kamer is vooral bekend om de 'School van Athene', het beroemdste fresco in de Stanze van Rafaël. Het is vooral beroemd vanwege het meesterlijk gebruik van perspectief. De fresco toont een debat tussen Plato en Aristoteles, twee beroemde Griekse filosofen. Vele andere figuren uit de oudheid worden afgebeeld, ondermeer Euclides, Socrates, Pythagoras en Archimedes. Rafaël gaf vele figuren het gezicht van tijdsgenoten. Zo zijn ondermeer zijn vriend Bramante, paus Julius II, Leonardo da Vinci en zelfs zijn rivaal Michelangelo te zien. Deze laatste was indertijd bezig met het beschilderen van het plafond van de Sixtijnse Kapel.

Brand in de Borgo, Stanze van Rafaël, Vaticaanse Musea
Brand in de Borgo
De laatste van de vier kamers is de Stanza dell'Incendio (kamer van de brand), genoemd naar een van de fresco's. De kamer werd in 1514-1517 beschilderd (voornamelijk door assistenten van Rafaël) tijdens het pontificaat van Leo X. Deze koos het leven van zijn naamgenoten Leo III en Leo IV als thema van de kamer. Het belangrijkse fresco is de Brand in de Borgo, dat geschilderd werd naar een schets van Rafaël. Het toont Leo IV die een brand blust door het maken van een kruisteken. De schildering creëert parallellen met taferelen uit de oudheid door Aeneas links onderaan te tonen terwijl hij zijn vader Anchises op zijn rug neemt tijdens de vlucht uit de brandende stad Troje.
Loggia van Rafaël
De Kamer van Constantijn is verbonden met de Loggia van Rafaël, een ander meesterwerk van de kunstenaar. Helaas is deze loggia enkel te bezoeken op afspraak. De loggia is versierd met twaalf fresco's die evenementen uit de bijbel illustreren.
Sixtijnse Kapel
Sixtijnse Kapel, Vaticaanse Musea, Rome
Schepping van Adam,
Sixtijnse Kapel
De beroemdste attractie in de Vaticaanse Musea is ongetwijfeld de Sixtijnse Kapel.

De kapel werd in de vijftiende eeuw gebouwd als privékapel van paus Sixtus IV. In 1508 vroeg paus Julius II aan Michelangelo om het plafond te herschilderen. Michelangelo, die zichzelf niet als schilder zag, aanvaarde de opdracht slechts met tegenzin.

Michelangelo besloot het plafond te beschilderen met negen gebeurtenissen uit het Oude Testament. Het beroemdst is de 'Schepping van Adam', die toont hoe god uit de hemel afdaalt om Adam tot leven te wekken.

De muren van de kapel zijn ook volledig versierd met schilderingen. De beroemdste is Het Laatste Oordeel op de muur achter het altaar, ook een werk van Michelangelo.

Trap

Spiraaltrap in de Vaticaanse Musea
Spiraaltrap
Vooraleer het museum te verlaten krijg je nog de kans om een van de beroemdste trappen ter wereld te bewonderen.

De trap, ontworpen in 1932 door Giuseppe Momo, bestaat uit een dubbele helix, waarvan een naar boven leidt en de andere naar beneden. De leuning van de prachtige bronzen trap is versierd met pauselijke wapenschilden.
534
rome
nl
x
Druk op <ESC> om het venster te sluiten
© 2017 www.aviewoncities.com