Sint-Paulus buiten de Muren

San Paolo Fuori le Mura
Beoordeling
49 stemmen
Links
De basiliek van San Paolo fuori le Mura – Sint-Paulus buiten de Muren - is een van vier pauselijke basilieken in Rome. De huidige kerk, ooit de grootste ter wereld, is een reconstructie van de kerk uit de vierde eeuw die in 1823 in vlammen opging.
San Paolo fuori le Mura, Rome
Sint-Paulus buiten de Muren
De kerk is gelegen op de vermoedelijke plek van het graf van Sint-Paulus. Het is gelegen buiten de Aureliaanse Muur, vandaar de naam.

Geschiedenis

Begraafplaats van Sint-Paulus

De apostel Paulus werd in het jaar 67 onthoofd, en zijn lichaam werd naar een begraafplaats gebracht (en niet naar een ondergrondse necropolis zoals bij Sint-Pieter het geval was). De plaats van het graf werd reeds in de eerste eeuw n.C. vereerd toen hier een Cella Memoriae – een soort herdenkingsschrijn – werd opgericht.

De bouw

Voorgevel van Sint-Paulus buiten de Muren, Rome
Voorgevel

Interieur van de Sint-Paulus buiten de Muren in Rome
Interieurversiering

Mozaïek in de apsis van de Sint-Paulus buiten de Muren in Rome
Apsismozaïek

Zijaanzicht van de Sint-Paulus buiten de Muren in Rome
Zijaanzicht

De zuilengang van de Sint-Paulus buiten de Muren kerk in Rome
Zuilengang
Een eerste basiliek werd in opdracht van de Romeinse keizer Constantijn I bovenop de Cella Memoriae gebouwd. In 386 werd deze basiliek te klein bevonden en keizer Valentianus II gaf opdracht tot de afbraak van het gebouw. Het moest vervangen worden door een nieuw, en veel groter bouwwerk. De opvolger van Valentianus, keizer Theodosius, duidde Ciriades aan als bouwmeester.

Ciriades ontwierp een monumentaal gebouw met vijf schepen waarvan de daken rusten op tachtig zuilen. Zoals de meeste basilieken uit die tijd lag er voor de toegang een groot atrium met een centrale fontein. De kerk werd in 390 n.C. ingehuldigd door paus Siricius maar het werd pas vijf jaar later voltooid onder keizer Honorius.

De volgende eeuwen werd de kerk verder uitgebreid en in de negende eeuw was dit de grootste kerk van Rome. Het behield die titel tot de huidige Sint-Pietersbasiliek in 1626 voltooid was. Nadat ze in 846 door de Saracenen werd geplunderd werd de Sint-Paulus basiliek snel gerestaureerd en verdere uitbreidingen volgden tot in de achttiende eeuw.

Verwoesting en heropbouw

Het noodlot sloeg toe de vijftiende juli van het jaar 1823 toen nonchalante dakwerkers teer lekten op de houten balken die het loden dak ondersteunden. De kerk stond algauw in vlam en brandde tot de grond af. Enkel het apsis, de kruisgang, triomfboog en zuidelijke muur bleven overeind.
Kort na de ramp begon men met de heropbouw die gefinancierd werd met de hulp van schenkingen die uit de hele wereld toestroomden. De kerk werd in 1854 heringewijd.

De huidige kerk

De kerk die we nu zien mag dan wel niet de oorspronkelijke vierde-eeuwse basiliek meer zijn maar het is desondanks een zeer imposant gebouw met een lengte van 131 meter, een breedte van 65 meter en een hoogte van 29 meter. Vooral het enorme interieur is indrukwekkend, en geeft ons een goed idee van hoe de Romeinse basilica's uit de oudheid er moeten hebben uitgezien.

Exterieur

Stanbeeld van Sint-Paulus, San Paolo fuori le Mura
St. Paulus

Campanile van Sint-Paulus buiten de Muren
Klokkentoren
Het grote atrium aan de westkant van de basiliek werd aan het einde van de negentiende eeuw toegevoegd. Het werd door Guglielmo Calderini gebouwd naar een ontwerp van de neoclassicistische architect Luigi Poletti. Het atrium bestaat uit een vierzijdige zuilengang met zeventig Corinthische zuilen. In het midden staat een groot beeld van de apostel Paulus, een werk in Carrara marmer van de Italiaanse beeldhouwer Giuseppe Obici.

De mozaïeken op de voorgevel dateren eveneens uit de negentiende eeuw. Ze werden gecreëerd door Filippo Agricola en Nicola Consoni die zich voor hun ontwerp baseerden op het oorspronkelijke tiende-eeuwse ontwerp. Het toont vier apostels uit het oude testament. Boven hen is Jezus te zien geflankeerd door de heiligen Petrus en Paulus.

De middenste bronzen deur werd in 1930 gemaakt door Antonio Maraini. Rechts is de Heilige Deur, die enkel tijdens Jubileumjaren wordt geopend (elke vijfentwintig jaar).

De klokkentoren van de basiliek werd oorspronkelijk in de elfde eeuw gebouwd en stond nabij de voorgevel. De huidige toren werd in 1860 opgetrokken aan de oostkant van de basiliek, nabij de apsis. Het heeft zeven klokken, waarvan vijf nog authentiek zijn.

Interieur

Het schip van Sint-Paulus buiten de Muren
Het middenschip

Een van de tondi in Sint-Paulus buiten de Muren in Rome
Tondo van Benedict XVI
De enorme omvang van de kerk wordt pas duidelijk bij het betreden van het interieur. Het oorspronkelijke grondplan was waarschijnlijk gebaseerd op dat van de Basilica Ulpia op het Forum van Trajanus. Vier rijen met twintig granieten zuilen scheiden het middenschip van de zijbeuken.

De zuilen zijn nieuw; de originelen waren afkomstig van antieke Romeinse tempels. Ze ondersteunen bogen met een hoofdgestel waarop een reeks tondi – cirkelvormige afbeeldingen van pausen – te zien zijn. Helaas werden de meeste van deze schilderijen beschadigd tijdens de brand van 1823. Ze zijn nu allemaal gerestaureerd maar sommige inscripties zijn voor altijd verloren. Alle 266 pausen, te beginnen met Petrus, worden afgebeeld. Er zijn nog maar een klein aantal lege tondi beschikbaar, en volgens een legende zal de wereld vergaan als de laatste tondi opgevuld is.

De paaskandelaar van Sint-Paulus buiten de Muren
De paaskandelaar
Een van de interessantste voorwerpen die aan de noodlottige brand ontsnapten is de vijf en een halve meter hoge paaskandelaar die rond het jaar 1170 werd gemaakt door Nicolo di Angelo en Pietro Vassalletto. Het is versierd met reliëfsculpturen die gebeurtenissen uit de bijbel voorstellen. Het ziet er erg druk uit met talloze figuurtjes die in een kleine ruimte op elkaar gepakt staan. Aan de voet van de kandelaar zijn mythische figuren te zien, half mens, half dier.

De triomfboog boven het schip rust op Ionische zuilen en is verfraaid met een mozaïek uit de vijfde eeuw die na de brand gerestaureerd werd. In het midden van de boog, in een cirkel, is een ernstig kijkende Christus te zien. Vogels (die de vier evangelisten symboliseren), engelen, vierentwintig oudsten en onderaan, de heiligen Petrus en Paulus, allen flankeren de figuur van Christus.

De apsis van Sint-Paulus buiten de Muren in Rome
De apsis
Een ander hoogtepunt is de Venetiaanse mozaïek in de apsis. Het werd in 1226 gemaakt in opdracht van keizer Honorius III en verving het originele mozaïek uit de vijfde eeuw. Hier kan je Christus zien gezeten op een troon en vergezeld van Petrus, Paulus, Andreas en Lukas.

Het gotische baldakijn in marmer boven het hoofdaltaar is een werk vervaardigd door Arnolfo di Cambio in 1285. Onder het altaar bevindt zich de confessio, met het graf van de heilige Paulus.

Kruisgang

Kruisgang en kloosterhof van Sint-Paulus buiten de Muren in Rome
Kruisgang en kloosterhof
Aan het einde van de rechterdwarsbeuk leidt een deur naar het chiostro (kruisgang), die nog steeds authentiek is aangezien het aan de brand van 1823 ontsnapte. De kruisgang werd oorspronkelijk tussen 1205 en 1241 gebouwd door Pietro Vassalletto, die eveneens verantwoordelijk was voor de kruisgang van de Lateraanse basiliek.

De kruisgang is een van de mooiste van Rome, met prachtige gebeeldhouwde zuilen in allerlei vormen; sommige zijn volledig glad terwijl anderen spiraalvormig of achthoekig zijn en volledig bedekt met kleurrijke mozaïeken.
1019
rome
nl
x
Druk op <ESC> om het venster te sluiten
© 2018 www.aviewoncities.com