Santa Maria della Vittoria

O.L.V. van de Overwinning
Beoordeling
3 stemmen
Santa Maria della Vittoria is een kleine intieme kerk gelegen aan het Piazza San Bernardo, tegenover de Mozesfontein. De barokkerk is vooral beroemd om haar 'Extase van Theresia', een van de meest dramatische werken van Bernini.
Interieur van de Santa Maria della Vittoria
Interieur van de Santa
Maria della Vittoria
De kerk van Santa Maria della Vittoria is een kenmerkend voorbeeld van barok. Het interieur is overweldigend en voor hedendaagse ogen kan de overvloed aan versiering extravagant lijken; geen plekje is onaangeroerd gebleven: overal waar je kijkt zie je kleurrijke pilasters en zuilen, verguld plaasterwerk, marmeren reliëfs, levendige beelden en dramatische schilderijen.

De kerk werd tussen 1608 en 1620 gebouwd voor kardinaal Scipione Borghese naar een ontwerp van Carlo Maderno. De gevel werd pas later, in 1626, gebouwd door Giovanni Battista Soria.

De zegevierende Maria

Standbeeld van Maria in de Santa Maria della Vittoria
Standbeeld van Maria
De kerk was oorspronkelijke gewijd aan Paulus. In 1622, twee jaar nadat de katholieken het Boheemse leger hadden verslagen tijdens de slag op de Witte Berg, werd de kerk gewijd aan Maria en omgedoopt tot Onze-Lieve-Vrouw van de Overwinning, om deze beslissende overwinning tijdens de Dertigjarige Oorlog te herdenken.

De overwinning op de protestantse Bohemers werd toegeschreven aan een klein beeld dat, volgens de katholieken, keizer Ferdinand ter zijde stond in zijn overwinning op het leger van Frederik V. Toen het beeldje later werd ontdekt in de ruïnes van een kasteel in Pilsen, werd het naar deze kerk overgebracht. In 1833 werd het beeld door een brand vernield maar het werd vervangen door een replica dat zich nu boven het altaar bevindt, waar het wordt omringd door wolken en vergulde zonnestralen.

De extase van Theresia

De extase van Theresia

Het balkon van de 'Extase van Theresia' in de Santa Maria della Vittoria, Rome
Het balkon

De engel van de 'Extase van Theresia'
De engel
De kerk maakte deel uit van een klooster van de Carmelitessen, een orde die werd hervormd door de Spaanse heilige Theresia van Avila. Theresia was een prominente figuur van de contra-reformatie.

De heilige wordt herdacht in de Cornarokapel, de laatste kapel links. De kapel werd in het midden van de zestiende eeuw gebouwd in opdracht van kardinaal Federigo Cornaro. In 1645-1652 creëerde Bernini een marmeren beeldengroep voor de kapel met de titel 'De extase van Theresia'. Bernini beeldt een scène uit die door Theresia in haar memoires werd beschreven. In een passage beweert Theresia een visioen gehad te hebben waarbij een mooie engel aan haar verscheen en haar doorboorde met een gouden pijl.

Het beeldhouwwerk van Bernini dat Theresia en de engel op een wolk toont is een van zijn meest memorabele werken. Ondanks de zwaarte van het geheel lijkt het marmeren werk licht en zwevend. Aan de linker- en rechterkant creëerde Bernini balkons met vier figuren die het spectakel dat beneden hun afspeelt bekijken en becommentariëren alsof ze in een theater zitten. De figuren beelden kardinaal Cornaro en familieleden uit.

De afbeelding van Theresia en de engel is nogal verontrustend. Theresia lijkt te kreunen van extase door de pijn terwijl een glimlachende engel zich klaarmaakt om haar voor een tweede maal te doorboren. De manier waarop Bernini het geweld uitbeeldt was – en is nog steeds – erg omstreden. Indertijd wilden conservatieve katholieken dat het marmeren kunstwerk vernield zou worden omdat ze het te wellustig vonden. Vandaag de dag wordt het bekritiseerd om de verheerlijking van fysieke pijn; in de middeleeuwen zagen sommigen extreme pijn als een manier om in de voetstappen van Jezus te treden. Maar niettegenstaande de controverse rond het werk van Bernini blijft het ontegensprekelijk een hoogtepunt van barokkunst en een aanrader voor kunstliefhebbers in Rome.
4980
rome
nl
x
Druk op <ESC> om het venster te sluiten
© 2017 www.aviewoncities.com