Lateraans Baptisterium

Doopkapel van Sint-Jan van Lateranen
Beoordeling
5 stemmen
Links
Het Lateraans Baptisterium is de oudste doopkapel ter wereld. Het interieur werd volledig vernieuwd in de zeventiende eeuw maar in de bijkapellen kan je nog steeds prachtige mozaïeken bewonderen uit de vijfde tot zevende eeuw.

Vroege geschiedenis

Lateraans Baptisterium, Rome
Lateraans Baptisterium

Interieur van het Lateraans Baptisterium in Rome
Interieur

De koepel van het Lateraans Baptisterium in Rome
De koepel
De doopkapel, die ook gekend is onder de naam San Giovanni in Fonte, dateert uit de tijd van keizer Constantijn en was gelegen in het Domus Faustae, de residentie van de tweede vrouw van de keizer. In die dagen was dit de enige doopkapel ter wereld en alle christenen werden hier door de paus gedoopt. Naarmate de religie zich verspreidde werd dit onpraktisch en kregen priesters de toestemming om zelf te dopen.
Volgens een legende werd keizer Constantijn hier in het jaar 324 gedoopt door paus Sylvester I. In realiteit echter werd Constantijn in 337 gedoopt op zijn sterfbed in Achiron, bij Nicomedia.

De huidige doopkapel

De oorspronkelijke doopkapel, die niet meer was dan een kamer met een nymphaeum (een fontein met een natuurlijke bron) in de thermen van de Domus Faustae, werd al snel vervangen door een rond gebouw. Het huidige, achthoekige gebouw dateert van 432 en werd gebouwd door paus Sixtus III.

De eigenlijke ingang en de voorhal van het baptisterium liggen aan de zuidkant maar je kan het gebouw nu betreden vanaf de noordkant aan het Piazza Giovanni Paolo II (vroeger het Piazza San Giovanni in Laterano genoemd), vlakbij de zijingang van de Lateraanse basiliek.

Architectuur

De doopvont in het Lateraans Baptisterium te Rome
De doopvont

De kapel van Secunda en Rufina, Lateraans Baptisterium, Rome
Kapel van Rufina

De kapel van Sint-Venantius, Lateraans Baptisterium, Rome
Kapel van Venantius
Het achthoekige baptisterium heeft model gestaan voor doopkapellen wereldwijd. De bakstenen gevel ziet er eerder sober uit en vanaf het piazza zijn de enige zichtbare versieringen de reliëfs met de insignia van paus Alexander VII op de fries onder het dak, die in 1657 door Francesco Borromini werden gecreëerd. De voorhal aan de andere kant is een stuk indrukwekkender versierd met een antiek gebeeldhouwd hoofdgestel en porfieren zuilen in de Corinthische stijl.

Het gebouw werd in de loop der eeuwen meermaals gerenoveerd. De koepel, die oorspronkelijk op een architraaf rustte, wordt nu ondersteund door een zuilengang die op porfieren zuilen rust. Het barokinterieur is relatief nieuw en dateert uit de zeventiende eeuw. Dat geldt eveneens voor het fraaie bronzen deksel bovenop het doopvont, maar de doopvont zelf – een basalten badkuip – dateert uit de oudheid.

Kapellen

Verscheidene kapellen zijn verbonden met het baptisterium. Aan de westkant ligt de kapel van Johannes de Doper, gebouwd tijdens het pontificaat van Hilarius (461-468). De bronzen deuren werden uit de Thermen van Caracalla gehaald. Als de zware deur geopend wordt, maken de scharnieren als gevolg van de trillingen een muzikaal geluid dat veel weg heeft van een orgelpijp.
Aan de overzijde bevindt zich de kapel van Johannes de Evangelist, gebouwd in de vijfde eeuw. Diens bronzen deur, uit het jaar 1196, is een kopie van de deur van de kapel van Johannes de Doper.

De kleine halfronde kapel van Secunda en Rufina is versierd met een mozaïek uit de vijfde eeuw dat acanthusbladeren tegen blauwe achtergrond toont. Ze steken fel af tegen de mozaïeken in byzantijnse stijl van de kapel van San Venanzio, dat in 640 door paus Johannes IV werd gebouwd. San Venanzio (Sint Venantius Fortunatus) was een bisschop en dichter uit de zesde eeuw. Ondanks zijn naam werd hij nooit heilig verklaard.
4917
rome
nl
x
Druk op <ESC> om het venster te sluiten
© 2017 www.aviewoncities.com