Sant'Ambrogio

Basiliek van Sint Ambrosius
Beoordeling
10 stemmen
Sant'Ambrogio is een van de oudste en tevens een van de belangrijkste kerken in Milaan. De basiliek is genoemd naar de patroonheilige van de stad, Sint-Ambrosius, die de kerk in 386 n.C. inwijdde tijdens zijn ambtsperiode als bisschop van Milaan.

Geschiedenis

Sant'Ambrogio Basiliek in Milaan, Italië
Sant'Ambrogio
De kerk werd oorspronkelijk naar de heiligen Gervasius en Protasius genoemd, wiens stoffelijke resten op deze plek werden gevonden. Nadat Ambrosius in 397 stierf werd de kerk naar hem genoemd.

Aan het einde van de achtste eeuw bouwden de Benedictijnen een klooster naast de kerk. Twee eeuwen later werd de kerk te klein bevonden en tijdens de volgende eeuwen werd het bestaande bouwwerk grotendeels herbouwd en uitgebreid. In 1492 begon Bramante met de bouw van de kruisgangen en een portiek, maar het werk werd stopgezet toen zijn mecenas Ludovico Il Moro uit Milaan werd verdreven.

Nadat het gebouw tijdens de geallieerde bombardementen van 1943 zwaar werd beschadigd werd het werk van Bramante gerestaureerd en in 1955 werd het voltooid door Ferdinando Reggiori.

Atrium

Het atrium van de Sant'Ambrogio kerk in Milaan
Atrium
Sant'Ambrogio ligt een stuk onder het huidige straatniveau en lijkt wat weggestopt achter het Anspert atrium, dat als een soort toegangsplein fungeert. Het atrium werd in de elfde eeuw gebouwd en verving een ouder, uit de negende eeuw stammend atrium dat in opdracht van aartshertog Anspert werd gebouwd om onderdak te verlenen aan pelgrims.

Vanuit het atrium kan je twee torens zien. De hoogste aan de linkerkant wordt de Campanile dei Canonici genoemd en werd in de elfde eeuw gebouwd. De kleinere toren aan de rechterkant is de Campanile dei Monaci, die in de negentiende eeuw door de Benedictijnen werd gebouwd. De zuilengangen zijn naoorlogse reconstructies. Het portiek aan de narthex is versierd met diermotieven en ondersteunt een vijfbogige loggia.

Interieur

Het middenschip van de Sant Ambrogio kerk in Milaan
Het middenschip
De kerk heeft een plechtig en sober ingericht interieur. Een middenschip met kruisgewelf, kenmerkend voor de Lombardische architectuur, wordt geflankeerd door twee zijbeuken. Boven de zijbeuken zijn galerijen die voor vrouwen waren voorbehouden.

Het gouden altaar werd in de negende eeuw gemaakt door Volvinio om er de resten van de heilige Ambrosius in te bewaren. Het is prachtig versierd met reliëfs die taferelen uitbeelden uit het leven van de heilige en van Jezus. Het baldakijn boven het altaar, eveneens met reliëfs verfraaid, dateert uit de tiende eeuw en rust op vier porfieren zuilen die mogelijk afkomstig zijn van een kerk uit de vierde eeuw.

Altaar in de Sint Ambrosius Basiliek in Milaan
Altaar
Het apsis is versierd met mozaïeken die dateren van voor de herbouw in de elfde eeuw. Ze raakten tijdens de Tweede Wereldoorlog beschadigd maar werden later gerestaureerd.

De oorspronkelijke preekstoel werd in 1198 vernield, toen een deel van het dak instortte. Het werd waarschijnlijk in de dertiende eeuw nagemaakt met bewaard gebleven stukken van het origineel. Onder de preekstoel staat een van de mooiste bezienswaardigheden van de kerk: de vierde-eeuwse Stilicho-sarcofaag, genoemd naar de Romeinse leider Stilicho hoewel het mogelijk de stoffelijke resten van keizer Flavius Gratianus bevat.

De interessantste kapel in de kerk is de Cappella San Vittore in Ciel d'Oro, een kapel die in de vierde eeuw als losstaand gebouw naast de kerk werd opgetrokken. Het bevat de resten van de heilige Victor, een plaatselijke martelaar die in 303 n.c. stierf. Het plafond van de kapel is versierd met vijfde-eeuwse mozaïeken die de heiligen Ambrosius, Gervasius en Protasius tonen.
2663
milan
nl
x
Druk op <ESC> om het venster te sluiten
© 2017 www.aviewoncities.com