Sforzesco Kasteel

Castello Sforzesco
Beoordeling
35 stemmen
Links
Het Sforzesco Kasteel is een van de belangrijkste gebouwen in Milaan. Gedurende eeuwen was het een machtssymbool van plaatselijke en vreemde heersers. Aan het begin van de twintigste eeuw werd het kasteel van de afbraak gered en tegenwoordig biedt het onderdak aan een aantal stedelijke musea.

Geschiedenis

Sforzesco Kasteel, Milaan, Italië
Castello Sforzesco
In 1358 gaf Galeazzo Il Visconti, de eerste hertog van Milaan, opdracht tot de bouw van een fort. Tien jaar later was het voltooid. Het had een eenvoudige rechthoekige structuur met vier grote muren van elk honderdtachtig meter lang en op elke hoek een vierkante toren. De opvolgers van de hertog, Gian Galeazzo en Filippo Maria breidden het fort verder uit en bouwden het om tot een paleiselijke residentie.

Nadat Filippo Maria Visconti in 1447 overleed zonder een erfgenaam na te laten riepen de burgers van Milaan de Ambrosiaanse Republiek uit en ze braken het fort – dat symbool stond voor de macht van de Visconti's – tot de grond af.

Filarete Toren, Sforzesca Kasteel, Milaan
Torre del Filarete

Torre di Santa Spirito, Castello Sforzesca
Torre di Santa Spirito
De ontluikende republiek, die in oorlog was met Venetië, riep de hulp in van de toen hoog aangeschreven militaire leider Francesco Sforza. Amper drie jaar later greep Sforza de macht en riep hij zich uit tot hertog van Milaan. Hij liet al snel een nieuwe vesting bouwen, ditmaal een kasteel met een zeventig meter hoge centrale toren – de Torre del Filarete – die geflankeerd werd door grote ronde torens. Zijn opvolgers breidden het kasteel verder uit.

In de hoogdagen ten tijde van de regeerperiode van de hertog Ludovico Sforza - bijgenaamd 'Il Moro' – werd het kasteel getransformeerd in een prachtige residentie in renaissancestijl. De hertog haalde de grootste kunstenaars uit die tijd, waaronder Donato Bramante en Leonardo da Vinci naar Milaan om zijn kasteel te verfraaien.

In de loop van de volgende eeuwen, toen Milaan onder vreemd gezag stond, werd het kasteel verwaarloosd en gebruikt als kazerne. De Torre del Filarete, die gebruikt werd als opslagplaats voor munitie, werd in 1521 door een ontploffing vernield. Tijdens de tweede helft van de zestiende eeuw bouwden de Spanjaarden stervormige versterkingen rond het kasteel, die later door de troepen van Napoleon werden vernield.

Na de Italiaanse hereniging in 1861 bevond het kasteel zich in zo'n slechte staat dat de stad overwoog om het vervallen bouwwerk af te breken.

Torre di Bona gezien vanaf het Piazza d'Armi, Sforzesca Kasteel
Torre di Bona en Piazza d'Armi

Cortila delle Roccheta, Castello Sforzesco
Cortila delle Roccheta
De architect Luca Beltrami slaagde er echter in het kasteel van de sloophamer te redden door voor te stellen het om te vormen tot een openbaar gebouw dat plaats zou bieden aan culturele instellingen. Beltrami restaureerde de beschadigde torens, liet de slotgracht terug uitgraven en verwijderde gebouwen die onder vreemde heerschappij werden toegevoegd. Het pronkstuk van het restauratieproject was de volledige heropbouw van de vernielde Filarete-toren. Hiervoor baseerde Beltrami zich op de originele bouwplannen.

In 1900 werd het gerenoveerde Sforzesco Kasteel geopend voor het publiek. Er werd nog aan het kasteel verder gewerkt tot in 1905 toen de Filarete-toren eindelijk voltooid was.

Het Kasteel

Het huidige kasteel, met zijn vierkante grondplan en drie grote binnenpleinen, wordt gedomineerd door de vele torens. Op elke hoek prijkt een imposante toren: twee ronde torens aan de voorzijde naar de stad toe en twee rechthoekige torens aan de andere kant. De eenendertig meter hoge ronde torens worden Torre di Santi Spirito en Torre del Carmine genoemd. De meer conventioneel uitziende torens aan de achterzijde heten Torre Castellana en Torre Falconiera.

Corte Ducale, Castello Sforzesco
Corte Ducale
De hoofdtoegang tot het kasteel leidt door de hoogste toren – de Torre del Filarete – naar een uitgestrekt binnenplein, het Piazza d'Armi (paradeplaats). Vanaf het plein kan je nog een andere toren zien, de Torre di Bona di Savoia.

Achter deze laatste toren bevindt zich het hart van het kasteel met de paleiselijke residenties van de Sforza hertogen die twee kleinere binnenpleinen omringen: het Cortille dela Rocchetta aan de linkerkant en het Corte Ducale aan de rechterkant.

De Rocchetta was het militaire bolwerk van het kasteel en diende als laatste toevluchtsoord tijdens belegeringen. Ten tijde van de heerschappij van Ludovico Il Moro waren de residenties prachtig versierd met fresco's. De drie zuilengangen rond het plein werden door drie verschillende architecten ontworpen. De Torre Castellana, de toren in de westelijke hoek van de Rocchetta, deed indertijd dienst als schatkamer.

Sala Verde, Castello Sforzesco
Sala Verde
Het Corte Ducale (hertogelijk hof) is ontworpen in een fraaie renaissancestijl met een prachtige loggia, de Loggetta di Galeazzo Maria. Verscheiden kamers rond het hof zijn versierd met vijftiende-eeuwse fresco's. De beroemdste is de fresco in de Sala delle Asse in de Falconiera-toren die geschilderd werd door niemand minder dan Leonardo da Vinci.

Musea

In het Sforzesco Kasteel zijn een aantal musea ondergebracht, de Musei Civici. Ze liggen verspreid over verschillende verdiepingen rond de Rocchetta en het hertogelijk plein.

De verzameling van het archeologisch museum, waar prehistorische en Egyptische voorwerpen worden uitgestald, is gelegen in de kelderverdiepingen rond het hertogelijk plein. Op het gelijkvloers is een uitgebreid assortiment aan antieke kunst te bezichtigen. Onder de hoogtepunten bevinden zich een sarcofaag uit de vierde eeuw, het veertiende-eeuwse grafmonument van Bernabò Visconti en de Pièta Rondanini, een onvoltooid beeld van Michelangelo.

Grafmonument door Agostino Busti, Castello Sforzesco
Grafmonument, Agostino Busti
Op de eerste verdieping is er een verzameling meubels te zien en er is tevens een galerie met voornamelijk schilderijen van Italiaanse kunstenaars te bezichtigen.

De eerste en tweede verdieping van de Rocchetta herbergen een museum met muziekinstrumenten en een verzameling toegepaste kunst. Onder de vele muziekinstrumenten bevinden zich onder andere een Venetiaans klavecimbel met dubbel klavier, een glazen harmonica en een Vlaams dubbel virginaal.

De verzameling toegepaste kunst bevat heel wat gebruiksvoorwerpen vervaardigd in materialen als goud, zilver, glas, porcelein en gesmeed ijzer. De voorwerpen overspannen een periode van de middeleeuwen tot de negentiende eeuw. Vermeldenswaardig zijn ook de Trivulzio tapijten, die geweven werden naar een ontwerp van Bramantino.
2662
milan
nl
x
Druk op <ESC> om het venster te sluiten
© 2017 www.aviewoncities.com