Beoordeling
49 stemmen
Links
De Shard is een moderne glazen wolkenkrabber in Londen. Het gebouw was voor korte tijd de hoogste wolkenkrabber van Europa. Het observatieplatform op de tweeënzeventigste verdieping biedt een prachtig zicht over de stad.
De Shard in Londen
De Shard

De spits van de Shard in Londen
De spits

Dee Shard gezien vanaf de Tower Bridge
Zicht vanaf de
Tower Bridge
De wolkenkrabber is gelegen in de London Bridge Quarter in Southwark, een wijk gelegen aan de zuidelijke oever van de Theems. Het ligt vlakbij het centrum van londen en enkel de rivier scheidt het van de City. De buurt heeft een lange geschiedenis: reeds rond het jaar 50 n.C. bouwden de Romeinen hier een brug en in 1836 werd het eerste treinstation van Londen hier in gebruik genomen.

De bouw

Het idee om een wolkenkrabber te bouwen in deze wijk ten zuiden van de Theems werd voor het eerst geopperd aan het einde van de twintigste eeuw. Het gebouw zou de Southwark Towers vervangen, een honderd meter hoog kantoorcomplex uit 1976. De locatie leek ideaal: het is amper een paar minuutjes wandelen naar het financiële centrum van Londen aan de overkant van de Londen Bridge, en het is gelegen pal aan het London Bridge Station, een transportknooppunt dat verbonden is met zowel het spoorwegnetwerk als de metro.

Een eerste ontwerp voor de te bouwen wolkenkrabber werd getekend door het architectenbureau Broadway Malyan, en bestond uit een 365 meter hoge ronde toren. De plannen werden al snel teruggeschroefd en er werd een nieuw ontwerp voorgesteld, deze keer van de hand van de Italiaanse architect Renzo Piano. Deze bekende architect ontwierp een glazen piramide-vormig bouwwerk met een hoogte van iets meer dan driehonderd meter.

De plannen voor de London Bridge Tower – zoals het gebouw oorspronkelijk werd genoemd – veroorzaakte een storm van verontwaardiging bij Londenaars die de glazen toren niet vonden passen in een historische wijk met voornamelijk lage, bakstenen gebouwen. Ze vreesden dat de glazen toren als een glasscherf door de wijk zou snijden. De term glasscherf (shard in het Engels) bleef hangen en de ontwikkelaars herdoopten hun toren zelfs 'The Shard'.

In 2008 werden de Southwark Towers afgebroken en de bouw van de Shard ging een jaar later van start. De ruwbouw was in 2012 afgewerkt en de toren opende aan het begin van het daaropvolgende jaar.

Het gebouw

Straatniveau van de Shard in Londen
Straatniveau

De Shard 's nachts
De Shard 's nachts
Toen het werd voltooid was de Shard even het hoogste gebouw van Europa met een hoogte van bijna 310 meter. Amper enkele maanden later werd het echter al van de eerste plaats gestoten door de Mercury City Tower in Moskou, Rusland, die enkele meter hoger reikt. De Shard torent hoog boven de omgeving uit en is van ver zichtbaar. De iconische wolkenkrabber is vooral 's nachts spectaculair.

De toren heeft een schuin aflopende glazen wand die bestaat uit zo'n elfduizend ramen. De schijnbaar onafgewerkte spits is zo ontworpen dat het als een soort radiator werkt die overtollige warmte afstoot, waardoor er minder behoefte is aan air conditioning. Het gebouw is multi-functioneel, met kantoren en een hotel op de benedenverdiepingen en appartementen op de bovenverdiepingen.

Uitkijkplatform

Op de bovenste verdiepingen van de Shard bevindt zich de 'View from the Shard', een uitkijkplatform dat bezoekers een spectaculair 360 graden zicht biedt over de stad. Bij helder weer kan je liefst zestig kilometer ver zien.

Het platform is gelegen op een hoogte van 245 meter waardoor het het hoogste publiek toegankelijke observatiepunt is in Londen, bijna twee keer zo hoog als de London Eye.
4805
london
nl
x
Druk op <ESC> om het venster te sluiten
© 2017 www.aviewoncities.com