Santa Croce

Kerk van het Heilig Kruis
Beoordeling
2 stemmen
Links
De Basilica di Santa Croce (Kerk van het Heilig Kruis) werd aan het einde van de dertiende eeuw gebouwd in de Florentijns-gotische stijl. De kerk wordt het 'Pantheon van Florence' genoemd aangezien het de graftomben van talloze beroemde Italianen bevat.
Santa Croce, Florence
Santa Croce

Interieur van Santa Croce in Florence
Interieur
De kerk was samen met de Duomo en de Santa Maria Novella een van drie belangrijke kerken die indertijd werden gebouwd door het gemeentebestuur van Florence. Alle drie hebben ze een gelijkaardige gevel met marmeren patroon in een typisch Florentijnse stijl.

Geschiedenis

De bouw van de kerk werd aangevat in 1295 op een plek aan de Arno rivier waar Franciscaanse monniken een kapel hadden gebouwd. Volgens Vasari werd de kerk ontworpen door Arnolfo di Cambio, een Florentijnse beeldhouwer en architect die tevens verantwoordelijk was voor de bouw van de kathedraal en het oude paleis. De kerk werd in 1443 ingewijd door paus Eugenius IV.

In 1512 werd de klokkentoren vernield door bliksem. De toren werd pas in 1847 vervangen door een nieuwe neogotische toren ontworpen door Gaetano Baccani. De marmeren gevel, van Nicola Matas, werd nog later, tussen 1853 en 1863 toegevoegd. De bouw ervan werd gefinancierd door Francis Joseph Sloane, een vermogende Brit.

Kerk en kruisgangen

Santa Croce heeft een breed schip dat wordt ondersteund door spitsbogen. Bij het betreden van de kerk wordt de aandacht van de bezoeker aangetrokken door de kapel van het hoogaltaar aan het einde van het schip. Het is versierd met fresco's van Agnolo Gaddi. Ze vertellen het verhaal van het Ware Kruis. Licht boort zich door de lancetvensters met gebrand glas die eveneens het werk zijn van Agnolo Gaddi.

De Bardikapel in Santa Croce, Florence
Bardikapel

Het kruisbeeld van Cimabue in Santa Croce, Florence
Kruisbeeld van
Cimabue
Rechts van het hoogaltaar bevinden zich de Bardi- en Peruzzokapellen. Beide werden beschilderd door Giotto, de Bardikapel in 1315-1320 en de Peruzzikapel in 1320-1325. Fresco's op de muren van de Bardikapel tonen taferelen uit het leven van de heilige Franciscus, en in de Peruzzikapel kan je taferelen uit het leven van Johannes de Doper en Johannes de Apostel zien. De fresco's werden in de achttiende eeuw overschilderd, naar het schijnt omdat ze de kerkgangers zouden afleiden, maar ze werden in 1959 gerestaureerd.

Een andere Bardikapel, in de noordelijke dwarsbeuk, bevat een houten kruisbeeld dat werd gemaakt door Donatello. Zijn vriend Brunelleschi vond dat de Jezus van Donatello er als een boer uitzag. Hij wou laten zien dat hij beter kon en maakte zelf een kruisbeeld, dat nu te zien is in de Santa Maria Novella. Het werk van Donatello, uit 1425, is desondanks erg realistisch en expressief.

Het houten beschilderde kruisbeeld van Cimabue is nog beroemder. Het grote schilderij, dat in 1265 op een houten paneel van 4,48 bij 3,9 meter werd gerealiseerd, is een van de eerste realistische afbeeldingen van de kruisiging. Helaas stond het bijna volledig onder water tijdens de overstroming van de Arno in 1966. Het raakte onherstelbaar beschadigd en ondanks renovaties bevindt het zich in zeer slechte staat.

De Pazzikapel in Santa Croce, Florence
Pazzikapel

De kruisgang van Brunelleschi in Santa Croce, Florence
Kruisgang van
Brunelleschi
Het kruisbeeld hangt in de refter die toegankelijk is vanaf de hoofdkruisgang. Aan de oostkant geeft de kruisgang toegang tot de kapittelzaal, die beter bekend is onder de naam Pazzikapel. Het is genoemd naar de opdrachtgever, Andrea de' Pazzi. De kapel werd in 1429 ontworpen door Brunelleschi maar de bouw ervan werd pas aangevat in 1443 en het werd voltooid in 1466, lang na het overlijden van Brunelleschi. De kapel is een pareltje van renaissancearchitectuur. Het is subtiel versierd, niet met fresco's, maar met tondi in geglazuurd terracotta gemaakt door Luca della Robbia.

Aan de oostkant ligt de sacristie, die toegankelijk is vanaf de zuidelijke dwarsbeuk. Deze kamer is prachtig versierd met authentiek meubilair en fresco's uit het midden van de veertiende eeuw. In de sacristie wordt de belangrijkste relikwie van de kerk bewaard: een stuk hout dat vermoedelijk afkomstig is van het Heilig Kruis waar de kerk naar genoemd is.

Santa Croce heeft in totaal drie kruisgangen. De eerder vermelde hoofdkruisgang werd ontworpen door Arnolfo di Cambio. Ten zuiden ervan ligt een tweede, kleinere kruisgang, ontworpen door Brunelleschi. Deze door arcades omzoomde kruisgang wordt beschouwd als een van de mooiste kruisgangen van Florence. Er is nog een derde, nog kleinere kruisgang die dateert uit de dertiende eeuw en die het hart vormde van het oorspronkelijke gebouw van de Franciscanen.

Grafmonumenten

Grafmonument van  Leonardo Bruni in Santa Croce, Florence
Tombe van
Leonardo Bruni

Het grafmonument van Michelangelo in Santa Croce, Florence
Tombe van
Michelangelo

Het grafmonument van Galileo Galilei in Santa Croce, Florence
Tombe van Galileo
Santa Croce is de laatste rustplaats voor vele beroemde Italianen. Naast talloze in de vloer ingewerkte grafzerken staan er ook een heleboel grafmonumenten tegen de muren van de kerk.

Het is heel passend dat in deze kerk in Florence, de geboorteplaats van de renaissance, het eerste renaissance grafmonument te vinden is: de tombe van de politicus Leonardo Bruni, dat in 1444 werd gemaakt door Bernardo Rossellino. Het werd vaak als voorbeeld gebruikt voor latere grafmonumenten, zoals de tombe van Carlo Marsuppini, die tegen de noordelijke muur staat.

Het beroemdste grafmonument in Santa Croce is de eerste tegen de zuidmuur, die de resten van Michelangelo Buonarroti bevat. Het werd ontworpen door Giorgio Vasari en toont het borstbeeld van Michelangelo omringd door treurende allegorische figuren die de schilderkunst, architectuur en beeldhouwkunst uitbeelden. De beelden werden gemaakt door Giovan Battista Lorenzi en Valerio Cioli. Michelangelo stierf in 1564 in Rome waar een grafmonument voor hem werd gebouwd in de kerk van de Twaalf Apostelen. Michelangelo had echter laten weten dat hij wenste begraven te worden in zijn thuisstad Florence, en met de goedkeuring van de hertog van Florence stal zijn neef Leonardo Buonarroti het lichaam van de kunstenaar en bracht het naar Florence. Op een paneel beneden aan het monument staat het verhaal van de verhuis te lezen.

Tegenover de tombe van Michelangelo bevindt zich de tombe van Galileo Galilei. Galileo stierf in 1642 maar als gevolg van zijn veroordeling door de Kerk in 1633 kreeg hij geen christelijke begrafenis tot in 1737, toen zijn lichaam hier werd begraven. Zijn grafmonument werd ontworpen door Giovanni Battista Foggini, die ook het centrale borstbeeld van Galileo creëerde, die zijn blik naar de sterren richt. Het allegorische beeld van astronomie links werd gemaakt door Vincenzo, de zoon van Foggini. Het beeld aan de rechterkant, dat geometrie uitbeeldt, werd gemaakt door Girolamo Ticciati.

Het grafmonument van Gioacchino Rossini in Santa Croce
Tombe van Rossini

Cenotaaf van Alighieri Dante in Santa Croce, Florence
Cenotaaf van Dante
Een andere beroemde persoon die in Santa Croce begraven ligt is Gioacchino Rossini, een van de grootste componisten van Italië die vooral beroemd is vanwege zijn opera 'De barbier van Sevilla'. Rossini stierf in 1868 in Parijs en werd begraven in het kerkhof van Père-Lachaise. Negen jaar later werd zijn lichaam opgegraven en naar Santa Croce gebracht. Hij ligt nu begraven in een grafmonument dat gemaakt werd door Giuseppe Cassioli. Het beeldt een muse uit die treurt bij het graf van Rossini.

De Italiaanse dichter Dante Alighieri is in zijn geboortestad Ravenna begraven maar hij wordt hier herdacht met een cenotaaf die tegen de zuidelijke muur naast de tombe van Michelangelo staat. De cenotaaf werd in 1829 gemaakt door Stefano Ricci en toont een peinzende Dante bovenop zijn lege tombe, geflankeerd door allegorische beelden die Italië en poëzie uitbeelden.

Er zijn nog meer grafmonumenten te zien in de kerk. Zo is er ondermeer de tombe van Ugo Foscolo (een schrijver en dichter), Niccolò Machiavelli (een geschiedschrijver en diplomaat wiens boek 'Il principe' leidde tot de term machiavellisme) en Vittorio Alfieri (een dichter en toneelschrijver). Marie-Julie Clary, de vrouw van Jozef Napoleon, ligt hier ook – samen met hun dochter Charlotte – begraven in de Bonapartekapel.
3017
florence
nl
x
Druk op <ESC> om het venster te sluiten
© 2017 www.aviewoncities.com